Zygmunt Krasiński, B. W.

Resurrecturis

Zbigniewowi na pożegnanie

Świat ten cmentarzem z łez, z krwi i błota,
Świat ten, jak wieczna każdemu Golgota!
Darmo się duch miota,
Kiedy ból zrani;
Na burze żywota
Nie ma przystani!
Los z nas szydzi w każdej chwili;
Dzielnych strąca do otchłani -
Giną święci, Sina mili -
Żyją niecierpliwi!
Wszystko się płacze - i nierozgmatwane.
Śmierć w pobliżu - a w oddali
Gdzieś na wieków późnej fali
ZMARTWYCHWSTANIE