Aleksandra Żółtowska /aż/

Wybór

Moja złotem obsypana Ojczyzno...
zaścielona miękko w liściach i mgle.
...Wykrwawiona czerwienią matko,
tulisz ramiona zmurszałych drzew?
Mocno trzymaj biało-czerwoną,
jeszcze silne drzewce,
co srebrem tkane orły, niosły do wolności -
z westchnieniem ciężkim.
	O j c z y z n o  u m ę c z on a,
	pochylona w trudzie,
	ku ziemi zgięta.
	Idziesz na kolanach za chlebem,
	który musisz zdobyć?
	O j c z y z n o... P o l s k o
	chłopów, robotników ręce.
	Ojczyzno mądrych, zdolnych,
	wykształconych ludzi.
	Młodzieży, co siłą dążeń naprzód parła,
	obudź się!
	Niech już będzie  r a n o !
	Niech  ś w i t  w s t a n i e  i rozjaśni umysł!
	Z życia wybieraj mądrze... Nie możesz zaginąć!
Chcesz nowy stryczek, na którym zawiśniesz?
Kajdany, które pozwoliłaś założyć?
Nie możesz Wisłą obietnicami spłynąć.
Chcesz się zachłysnąć i upić
w podanym łyku...
gorzkiego miodu?
	O j c z y z n o,
	g  ł o s   t r z e b a  w y d o b y ć !
	Usłysz siebie,
	w wolnym krzyku kuropatwy,
	zwiastującej  c i e p ł o.
	W świergocie wróbli co "W i c i" roznoszą.
	W trudzie.
	Tak jesteś mi bliska,
	p u k a n i e m   d z i ę c i o ł a...
	d o  z d r o w e j  t k a n k i  N a r o d u.
Niech cię uświadomi,
przy każdej drodze...
cicha... opiekuńcza kapliczka.
To jeszcze... P o l s k a,
która nie zginęła!
Więc?
Twój wybór.

noc 20 październik 2005 r.