Stefan Żółtowski z Myszkowa

W lesie...

Panu Janowi Wójcikowi

świt wysłał umyślnych
w pierwsze lasu drzewa
mgła ścieżki przeciera
kropla rosy na chwilkę
otworzyła wielkie oko
spłonęła rumieńcem
obróciła się na drugi bok
śni następną bajkę
wachlarze paproci
kłębuszek ciemności
rozpięta pajęczyna
przed śniadaniem małe polowanie
listek-lotniarz zamierza wylądować
pośrodku polany koło muchomora
gaśnie jutrzenka
promień gwiazdy uderza w liliowy dzwon
srebrny ton budzi kwiaty zwierzęta i ptaki
trafia w zieloną koronę olbrzymasięga pasa
gdzie potężny miecz zagrał diamentem
śmiałek skarcony wzrokiem
pada do jego stóp grzeje
słychać cykady
kukułka liczy jak najęta
nabożeństwo potęga spokój
wszystko powolutku mija - przemija
stoi jak król lasu
dąb